Jeu de Boules-baan

Gewoon, omdat ik en mijn vrienden het een leuk spelletje vinden en om spelenderwijs mijn buren te leren kennen wil ik een jeu de boules-baan. Er is een prachtige strook grint langs het park en het lijkt me weinig moeite te hoeven kosten. Het kost wel geld en het vergt enige kennis van het spel, ondergrond en bouw. Terloops heb ik een aantal buren gehoord die het ook wel iets lijkt en ik ga het gewoon doen.

Ik log in op Leefomgeving Doe-Het-Zelf en maak een groep aan: Jeu de Boules-baan DHZ. Ik geef een aantal kenmerken op: Bethlehempark, sport, park, bouw en regelgeving. Ik nodig de buren uit met wie ik gelinkt ben, waaronder Peter die als ambassadeur de wijk vertegenwoordigt omdat hij de mensen het beste kent.

 

Al snel meldt een aantal buren zich aan voor mijn leefomgevinkje Jeu de Boules-baan DHZ, ook buren die zich net nieuw hebben aangemeld op Leefomgeving DHZ. De eerste reacties geven de burger moed. Het scherm toont het scherm een drietal autoriteiten, op het gebied van sport, plantsoenen en regelgeving. Ik nodig ze uit en al snel blijkt dat mijn plan haalbaar is. Via de gemeente wordt het lastig: dat duurt zeker een halfjaar, er komen vele functionarissen bij kijken en dan kost het al snel 7000 euro. Het kan volgens de autoriteit op het gebied van regelgeving, die een straat verderop blijkt te wonen, ook zonder gemeente. ‘Als we maar geen onherstelbare schade aanrichten, zodat het eenvoudig in de originele staat kan worden hersteld.’ ‘Dan graven we niet dieper dan 10 centimeter, want de laag daaronder is al gedraineerd’, vult de plantsoenman aan.

We spreken de volgende dag af in het buurtcafé en nodigen alle bewoners rond het Bethlehempark uit. Ook Peter heeft zich inmiddels gemeld en hij denkt dat het plan zal aanslaan. Ook omdat het een spel voor jong en oud is en een mooie aanvulling van het park. Hij weet te vertellen dat het idee wel vaker is geopperd.

Er komen bijna twintig mensen opdraven, van wie ik met een aantal al eerder had samengewerkt. Iedereen is bereid iets mee te betalen en vier mensen gaan helpen graven en bouwen. We krijgen mandaat om 400 euro te besteden als we een week later een uitgewerkt plan presenteren. Daar proosten we op!

Ik check tevreden Jeu de Boules-baan DHZ op mijn mobiel en zie een foto van onze bijeenkomst, geliket door 5 mensen. Mijn nieuwe Leefomgevinkje telt al 35 buren. Binnen een dag!

De Jeu de Boules-baan komt er. Op Burendag en het Oranjefonds betaalt 300 euro. Dat was een slim idee van Marie van de Kruisweg. De Chinese slijter bracht een kist bier, Dayi de Irakees van op de hoek pizza’s en onze Albert Heijn Franse kaasjes en stokbrood. Had Willemijn van de Tiendweg geregeld.

Een week later krijg ik een berichtje van ene Frank uit Oog in Al. Hoe we dat gedaan hebben en of ik hem op weg wil helpen, want hij wil met een aantal buren ook zo’n baan. Een Jeu de Bouler heeft ie al, maar nog niet een autoriteit op het gebied van ondergrond. Leuk! Ik deel met enige trots onze begroting en draaiboek, plus contactgegevens van de leveranciers en we spreken af op zaterdagmiddag als zijn Leefomgevinkje samenkomt. Misschien kunnen we een keer buurt tegen buurt spelen.

     

PS en deze ambitie is geen fake news. Zoals je kunt zien: de baan ligt er! Er wordt geregeld op gespeeld en iemand (?) heeft er prachtig podium voor gemaakt. Punt is: Vraag niet hoe. Huis-aan-huis aanbellen en luisteren, ambitie kiezen en uitwerken, begroting maken en indienen bij Nationale Burendag (Oranjefonds), Facebook-pagina maken, offertes opvragen en bestellingen doen, lokale middenstand benaderen voor sponsoring, logistiek regelen, flyeren en nog eens flyeren…
Met zwaar genoegen, maar toch: wat zou dat met ondersteuning van Leefomgeving Doe-Het-Zelf een stuk makkelijker zijn geweest…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *