1 Pornoficatie

Door ICT zijn we minder afhankelijk van tijd (versnelling en flexibilisering) en plaats (globalisering) maar we laten ons juist opjagen en van onszelf vervreemden (Joke Hermsen). De tijdwinst die ICT mogelijk maakte, geeft geen rust maar besteden we aan nog meer groei. De populariteit van social media toont de blijvende behoefte aan verbondenheid en ‘gesprekken’ (Annette Klarenbeek), maar dat gebeurt in toenemende mate digitaal waardoor de menselijke afstand (o.a. Marli Huijer en Hans Schnitzler juist groter wordt en bedrijven zich overal in onze contacten opdringen (Douglas Rushkoff, Life Inc.). Is het niet de omgekeerde wereld dat we denken bedrijven als Peerby nodig te hebben? We praten minder met echte mensen die we kennen en meer met bedrijven, functionarissen, callcenters en computers.

Het is de pornoficatie van de sociale samenhang: de kans dat je een buur op een smartphone via een (commerciële) dienst als Facebook of Peerby leert kennen is groter dan dat je de tijd neemt op straat ‘hé hallo’ te zeggen, terwijl dat van groot belang is voor onze mentale kracht en welzijn (Elke Geraerts). We raken onze smartphone, waarin we onze eigen netwerken met gelijkgestemden meedragen, 2600keer per dag aan, stellen ons minder open voor ‘anderen’ en laten onze oren hangen naar de media. Dan associeer je een ‘Marokkaan’ met een enge ‘framedeling’ in plaats van met die altijd goedlachse Hassan uit je straat. Zorgelijker: digitaal is – vergelijkbaar met de tabaksindustrie – ongezonder dan de markt ons doet geloven (Manfred Spitzer).

 

In deze hybride samenleving groeit al een nieuwe generatie op. Onze toekomst hangt af van het antwoord op de vraag welke moderne vormen van onderwijs (van Steve Jobs scholen tot bijvoorbeeld de Humanistische Schule in Fürth) kinderen van deze overgangstijd nodig hebben. Het is de vraag of eigentijds leren communiceren en de kracht van echte dialoog niet in het curriculum zouden moeten worden opgenomen zodat kinderen technologie benutten om vanuit hun eigen potentieel en belevingswereld zelf hun persoonlijkheid en burgerschap vormen (Marcel Roomans). Op hun eigen morele kompas zullen zij niet de profetie van de individualisering vervullen, maar menselijkheid en empathie weer ruimte geven. Daar begint vertrouwen.

OFWEL: MINDER AFHANKELIJKHEID VAN TIJD EN PLAATS VERGROOT DE AFSTAND TUSSEN MENSEN

 

De vijf paradoxen:

Of ga:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *